Rzeczpospolita pozbawiona niemal całkowicie dostępu do morza oraz z utrudnionym dostępem do Gdańska i Torunia miała poważny problem gospodarczy. Państwu zostały zabrane strategiczne obszary. Jak się okazało przejęcie przez zaborców ogromnych obszarów przy pierwszym rozbiorze było zaledwie wierzchołkiem góry lodowej. Wszelkie reformy, jeżeli było to możliwe, zaborcy blokowali lub obalali, kiedy okazja na to pozwoliła. Społeczne zaufanie do króla nie rosło, pomimo tego, że nie okazał się podwładnym carycy Katarzyny Wielkiej i próbował reformować kraj. Jest to władca często źle oceniany, ale nie można go winić za to, że był ostatnim królem Rzeczypospolitej. Nie on sam doprowadził państwo na skraj upadku, zrobiły to lata wojen zapoczątkowane przez Zygmunta III Wazę,
a później kilkanaście lat rządów Wettinów (to jest dynastii Saskiej) w Rzeczypospolitej.